ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΧΛΑ;

Ο καιρός κρυώνει και σε πολλές μονοκατοικίες και διαμερίσματα εμφανίζεται το πρόβλημα της μούχλας, η οποία προϋποθέτει υγρασία.
Η υγρασία αυτή μπορεί να προέχεται από οικοδομικές κακοτεχνίες του εξωτερικού κελύφους ή από εσωτερική υγρασία που δημιουργείται εντός των χώρων.

Σε αυτό το άρθρο θα περιοριστούμε στην περίπτωση της εσωτερικής υγρασίας, με άλλα λόγια με την υγροποίηση των ατμών. Εκτός της υγρασίας συνδράμουν και άλλοι παράγοντες, όπως τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τους μικροοργανισμούς, η ακατάλληλη θερμοκρασία, το pH και ο φωτισμός στη δημιουργία της μούχλας. Οι περισσότεροι μικροοργανισμοί της μούχλας μεγαλώνουν σε βαθμό υγρασίας 80 - 85%, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που επαρκεί ένας βαθμός υγρασίας 65% στο κάτω μέρος του τοίχου κοντά στο δάπεδο. Το επικίνδυνο της μούχλας σε τοίχους είναι οι μικροοργανισμοί που εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνευστικής οδού και μεγαλώνουν σε θερμοκρασίες από 37 έως 39 °C.

Μια «εύκολη» λύση για τη μείωση των ατμών (υγρασία) είναι οι αφυγραντήρες αλλά λόγω της υψηλής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας τους είναι στην πορεία μια πολύ δαπανηρή λύση, και δεν λύνει τα αίτια του προβλήματος.

Η δεύτερη λύση είναι η καταπολέμηση της μούχλας με χημικές ουσίες οι οποίες όμως προκαλούν στην πορεία σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η τρίτη και σίγουρα καλύτερη λύση είναι η καταπολέμηση του προβλήματος που προκαλεί τη δημιουργία της υγρασίας και μετέπειτα την υγροποίησή της σε μερικά δομικά στοιχεία (παράθυρα ή προφίλ παραθύρων και τοίχοι). Πρέπει να εντοπιστούνε τα αίτια που δημιουργούν την υγρασία και μετέπειτα τη μούχλα στους κατοικήσιμους χώρους.

Ίσως τα αίτια για την υπερβολική υγρασία στο χώρο οφείλονται στην κακή θερμομόνωση ή στον κακό αερισμό;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, γιατί είναι εν μέρει σύνθετα.
Η υγρασία στις εσωτερικές επιφάνειες των δομικών στοιχείων  εμφανίζονται όταν υπάρχει η απαραίτητη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του εσωτερικού χώρου και του εξωτερικού περιβάλλοντος.
Οι λόγοι/αίτια που συνδράμουν, και πολλές φορές συνδυαστικά, στη δημιουργία της υγρασίας και στη συνέχεια της μούχλας είναι:

      • Πολλοί υδρατμοί στους χώρους. Μπορεί να οφείλετε στις εργασίες που γίνονται στο χώρο ή στο ότι αυτός δεν αερίζεται σωστά και ικανοποιητικά.
      • Δεν υπάρχει ομοιόμορφη μόνωση στο σπίτι και υπάρχουν διαφορετικές θερμογέφυρες (π.χ. παράθυρα, δάπεδα και οροφές με μπαλκόνια, βόρειες και δυτικές πλευρές, κουτιά ρολών κ.α.). Έτσι η υγροποίηση γίνεται στις πιο κρύες επιφάνειες των δομικών στοιχείων, π.χ. αλουμινένια προφίλ χωρίς θερμοδιακοπές, γωνίες τοίχων (συνήθως κολώνες σπιτιού), κ.α. ή εκεί που υπάρχει και διαφορά θερμοκρασία εντός του σπιτιού (π.χ. στις πόρτες μεταξύ θερμαινόμενου και μη θερμαινόμενου δωματίου).
      • Πρόσφατη αντικατάσταση παλαιών μη στεγανών κουφωμάτων με καλύτερα στεγανά, με αποτέλεσμα την παθητική μείωση του αερισμού των χώρων. Άρα πρέπει να βελτιωθεί ο τρόπος αερισμού.
      • Δεν θερμαίνονται όλοι οι χώροι ικανοποιητικά ή μόνο μερικοί ή καθόλου.
        Ένα επίκαιρο πρόβλημα σε πολλά διαμερίσματα τα τελευταία χρόνια.

Όλα αυτά δεν λύνονται με αφυγραντήρες ή χημικές ουσίες! Απλώς «κουκουλώνουνε» το πρόβλημα με δαπανηρές και υγειονομικές επιπτώσεις, αλλά το πραγματικό πρόβλημα παραμένει.

Πρέπει να δοθούν οι σωστές και κατάλληλες λύσεις στα προβλήματα του κτιρίου, βασισμένα στη φύση του κτιρίου, για τη ουσιαστική μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και βελτίωσης του κλίμα διαμονής στους χώρους με ικανοποιητικούς τρόπους αερισμού (μόνιμοι ή ανάλογα των αναγκών).
Δράσεις που μπορούν να γίνουν, ώστε να μειωθεί η απώλεια θέρμανσης του κτιρίου και να υπάρχει καλύτερος αερισμός:

      • Μόνωση των τοίχων του κτιρίου εξωτερικά ή εσωτερικά (αν δεν είναι εφικτή η εξωτερική μόνωση) και χωρίς διακοπές μόνωσης, ώστε να μειωθούν ή να μηδενιστούν οι θερμογέφυρες.
      • Επιλογή κουφωμάτων με βέλτιστο συντελεστή θερμοπερατότητας (UD για εξώπορτες ή UW για παράθυρα).
      • Σωστός και ικανοποιητικός αερισμός.
        Ένα συνεχώς ανοιχτό παράθυρο είναι λάθος! Ανοίξετε όλα τα παράθυρα συγχρόνως για ένα σύντομο χρονικό διάστημα αρκετές φορές την ημέρα. Ένα υγρόμετρο είναι πολύ χρήσιμο για τον εντοπισμό των χρόνων και του διαστήματος αερισμού. Με αυτό τον τρόπο δεν κρυώνουν οι τοίχοι και αυτομάτως είναι μικρή η απώλεια ενέργειας.
        Μια ενναλακτική λύση είναι ο συνεχής ελεγχόμενος αερισμός με αντίστοιχα ειδικά συστήματα παθητικού αερισμού που επιτρέπουν τον συνεχή αερισμό χωρίς απώλεια ενέργειας.

Σίγουρα στην περίπτωση ανακαίνισης, ο μελετητής μηχανικός θα λάβει υπόψη του τον σήμερα ισχύοντα ΚΕΝΑΚ (Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων). Θα είναι καλό να τον υπερβείτε, γιατί ο νέος ΚΕΝΑΚ θα προσαρμοστεί στην ευρωπαϊκή οδηγία 2002/91/EΕ (Ν.3851 - ΦΕΚ 85/Α 4/6/2010) για ενεργειακά κτίρια μειωμένης ενεργειακής κατανάλωσης και θα έχει περισσότερες ενεργειακές απαιτήσεις.

Πρόσθετες Πληροφορίες